Het bewijs door een schriftelijke getuigenverklaring

Artikel 961/1 Ger.W. bepaalt dat de rechter van derden verklaringen in schriftelijke vorm mag aannemen die hem inzicht kunnen verschaffen in de betwiste feiten waarvan zij persoonlijk weet hebben.

Deze schriftelijke getuigenverklaring is wel aan een aantal inhoudelijke vereisten onderworpen.

Overeenkomstig artikel 961/2 Ger.W. dient de schriftelijke getuigenverklaring volgende elementen te bevatten:

• Het relaas van de feiten waarbij de getuige aanwezig was of die hijzelf heeft vastgesteld;
• De naam, de voornamen, de geboortedatum en -plaats, de woonplaats en het beroep van de getuige, zo nodig, de graad van bloed- of aanverwantschap met de partijen, of er sprake is van ondergeschiktheid tegenover de partijen, of ze samenwerken, dan wel of ze gemeenschappelijke belangen hebben;
• De vermelding dat de verklaring is opgesteld voor overlegging aan de rechtbank/het hof en dat de getuige weet heeft van het feit dat hij zich door een valse verklaring aan straffen blootstelt.

Tot slot is vereist dat de schriftelijke verklaring door de getuige wordt geschreven, gedagtekend en ondertekend. De getuige moet daarenboven als bijlage een fotokopie van zijn identiteitskaart of verblijfsvergunning toevoegen.

De regeling inzake het schriftelijke getuigenbewijs sluit de mogelijkheid echter niet uit dat de rechter alsnog tot verhoor van de getuige overgaat. In zulk geval heeft de schriftelijke getuigenverklaring nog steeds als voordeel dat de rechter zich bij diens verhoor tot de meest essentiële punten kan beperken.

Vanzelfsprekend kan het schriftelijk getuigenbewijs slechts als bewijs middel worden aangewend in de gevallen waarin het bewijs door getuigen toelaatbaar is.

Een schriftelijke getuigenverklaring kan ook slechts worden afgelegd door personen die aan de wettelijke voorwaarden voldoen om als getuige te worden gehoord